VRIJGELATEN UIT PSYCHIATRISCHE KLINIEK

In Blog

VRIJGELATEN UIT PSYCHIATRISCHE KLINIEK

Gisterochtend is het mij (wederom) gelukt om een cliënt uit een psychiatrische instelling te krijgen alwaar hij in mijn optiek ten onrechte gedwongen psychiatrisch was opgenomen op verdenking van een psychose met accuut gevaar.

Cliënt was op instigatie van zijn familie en naar eigen zeggen onder valse voorwendselen van diens huisarts ineens thuis opgehaald met een ambulance en naar een kliniek in Amsterdam gebracht, alwaar hij voor de keus zou zijn gesteld: of medicijnen slikken of je wordt hier gedwongen in plaats van vrijwillig opgenomen.
Nu cliënt geen medicatie wilde nemen werd dit een gedwongen opname.

Hij belde mij twee dagen dagen later met de vraag of ik als gespecialiseerd BOPZ advocaat zijn BOPZ zitting wilde doen die 3 dagen later in de kliniek zou plaatsvinden.
Hij was ten onrechte opgenomen en wilde er zo snel mogelijk uit. Toen ik de stukken van de vorige advocaat las, zag ik dat wel heel sterk werd geleund op de mededelingen van de familieleden bij deze opname.

Tijdens het uitgebreide gesprek met cliënt bleek mij dat hij geen goede verstandhouding met zijn familie had. Geheel ongekleurd waren hun mededelingen over de psyche van cliënt dus niet. Bovendien had de huisarts niet met cliënt maar louter met de familie gesproken, dus ook daar zat weinig objectiviteit wat betreft een mogelijke reden voor opname.

Ook in de kliniek was cliënt nog nauwelijks onderzocht. Niemand nam evident psychotische kenmerken waar, maar het zou toch zomaar kunnen zijn dat die kenmerken zich in de komende dagen nog zouden aandienen, aldus de arts ter zitting.

Dit was in mijn optiek toch echt volstrekt onvoldoende om te kunnen spreken van een vermoeden van een psychose.
Ook van accuut gevaar was in mijn optiek geen sprake: hoewel familie had aangegeven de zorg voor cliënt niet meer aan te kunnen, hoefden zij die zorg ook niet te dragen want cliënt betwiste zorg nodig te hebben en kon gewoon naar zijn eigen huis terug waar geen familie woonde.

Tot slot was een gedwongen opname ingezet op verzoek van de familie, terwijl cliënt geen psychiatrisch verleden had en ook overigens niet eerder concreet ambulante hulp was aangeboden en door hem geweigerd voor de veronderstelde psychotische aandoening waar hij aan zou lijden.
Oftewel aan het criterium dat de gedwongen opname een ultimum remedium, oftewel een laatste redmiddel was, was evenmin voldaan.

Reden waarom de rechter het met mij eens was en het verzoek om de inbewaringstelling heeft afgewezen en cliënt direct in vrijheid is gesteld.

Mr. Marielle van Essen
directeur en advocaat bij Van Essen Advocaten
specialisaties: BOPZ –  en strafzaken.

Recommended Posts

Laat een bericht achter